تبلیغات
اطلاعات عمومی - تحقیق در مورد اتشفشان
 
اطلاعات عمومی
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : س عسکری
نظرسنجی
نظر شما نسبت به این وبلاگ چیه؟







صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
کد جست و جوی گوگل
پنجشنبه 31 فروردین 1391 :: نویسنده : س عسکری

 عکس   آتشفشان

آتشفشان یکی از پدیده های طبیعی و دائمی زمین شناسی است که در طول تاریخ زمین شناسی نسبتا بدون تغییر باقی مانده و در ایجاد، تحول و تکامل پوسته و گوشته زمین نقش اساسی داشته و دارد.
   تولید مواد آتش فشانی و پدیده های مؤثر در ایجاد آتشفشان از پرکامبرین تا عهد حاضر تغییر چندانی نداشته است و آنچه در این راستا تغییر کرده است، نوع دانسته ها، چگونگی اندیشیدن و نحوه بهره گیری از آنهاست.

آتشفشانها پدیده های جهانی هستند و در سایر کرات منظومه شمسی به ویژه سیارات مشابه زمین یک پدیده عادی محسوب می شود و آتشفشان بی شک در کیهان نیز رخ می دهد.
   همچنین پوشش سطحی ماه اغلب با سنگ های آتشفشانی پوشیده شده است و بارزترین ارتفاعات مریخ توسط آتش فشانها ساخته شده است.
   فوران های فومرولی در برخی کرات مانند قمر آیو در سیاره مشتری یک پدیده عادی می باشد.
   زبانه های آتش و لکه های خورشیدی را جدا از ماهیتشان، می توان نوعی فوران آتش فشانی در خورشید تلقی نمود.
   علم آتشفشان شناسی به مباحثی نحوه تشکیل و تحول ماگما، چگونگی جابجایی و حرکت انواع مواد، گدازه ها و ماگماها و نیز تحولات آنها در اتاقک های ماگمایی، چگونگی فعالیت آتش فشان ها و گسترش مواد آتشفشانی در سطح زمین، چگونگی تحول مواد آتشفشانی و ... اشاره می کند.
   علم آتشفشان شناسی از برخی علوم زمین چون پترولوژی، تکتونیک جهانی، ژئوشیمی، چینه شناسی، رسوب شناسی، ژئوفیزیک، کیهان شناسی و برخی دیگر از علوم تجربی مانند شیمی، فیزیک، آمار و ریاضی کمک می گیرند. 
 
    آگاهی از علم آتشفشان شناسی و شناخت آتشفشان ها در بسیاری از موارد نظری و کاربردی اهمیت شایان توجهی دارد که از آن جمله:
   1- با کمک علم آتشفشان شناسی می توان تا حدودی از ساختمان و ترکیب داخلی زمین (حداقل پوسته و گوشته فوقانی) اطلاعاتی را کسب نمود.
   2- هر چند مواد آتشفشانی که به سطح زمین می رسند، نماینده واقعی قسمت ذوب شده آن نیستند (به دلیل ذوب درصدی، تفریق، آلایش و...) ولی بخشی از انکلا وهای موجود در آنها که قطعاتی از سنگ های ذوب نشده قسمت های ژرف هستند و توسط آتشفشان ها به سطح زمین می رسند، می توانند نماینده قسمت ذوب شده باشند.
   بررسی این سنگهای بیگانه Olistolite و مواد آتشفشانی ما را در شناخت درون زمین یاری می دهد.
   3- امروز استفاده از انرژی ژئوترمال در بسیاری از کشورها مرسوم است و جزء انرژی های ارزان محسوب می شود.
   سرزمین های نزدیک به آتشفشان های فعال، نیمه فعال و جوان که به تازگی آرامش یافته اند، دارای منابع انرژی خوبی هستند. این انرژی همچنین بعنوان یک منبع تجدیدپذیر و بدون آلودگی زیست محیطی در واقع یکی از امیدهای بشری است. در کشور ما نیز منابع زمین گرمایی غیرعادی بسیاری وجود دارد که توجه به شناخت و چگونگی استفاده از انرژی آنها راهی است که به تازگی آغاز شده است و با کمی حفاری و ایجاد تاسیسات نسبتا ارزان می توان به منابع انرژی ارزشمندی دست یافت.
   4- با عنایت به علم آتشفشان شناسی درباره فعالیت مجدد آتشفشان ها و خطرات احتمالی آنها آگاهی کافی در اختیار مجامع قرار می گیرد.
   5- شناخت مسائل وابسته به آتشفشان هاو سنگ های آتشفشانی نظیر تفریق ماگمایی در آشیانه ماگمایی و محلول های گرمابی وابسته، جایگاه سنگ های آتشفشانی و خاستگاه آنها بسیاری از مسائل ژنتیکی کانه ها را حل می کند زیرا بسیاری از کانسارهای فلزی و غیر فلزی بطور مستقیم یا غیرمستقیم حاصل آتشفشان ها هستند.
 
 

پراکندگی آتشفشان های جهان براساس موقعیت و نوع مخروط آنها شامل:
   1- نواحی آتشفشانی اروپا تا قفقاز
   2- نواحی آتشفشانی آفریقا و دریای سرخ
   3- نواحی آتشفشانی خاور میانه و اقیانوس هند
   4- نواحی آتشفشانی زلاندنو تا فیجی
   5- نواحی آتشفشانی مالزی و استرالیا
   6- نواحی آتشفشانی اندونزی و جزایر آندامان
   7- نواحی آتشفشانی فیلیپین و آسیای جنوب شرقی
   8- نواحی آتشفشانی ژاپن، تایوان و جزایر ماریان.
   9- نواحی آتشفشانی کوریل، کامچاتکا و سرزمین اصلی آسیا.
   10-نواحی آتشفشانی آلاسکا
   11- نواحی آتشفشانی کانادا و آمریکای غربی
   12- نواحی آتشفشانی هاوایی و اقیانوس آرام
   13- نواحی آتشفشانی امریکای مرکزی و مکزیک
   14- نواحی آتشفشانی امریکای جنوبی
   15- نواحی آتشفشانی دریای کارائیب یا هند غربی
   16- نواحی آتشفشانی ایسلند و اقیانوس منجمد شمالی
   17- نواحی آتشفشانی اقیانوس اطلس
  
   فوران آتش فشان:
   فورانهای آتشفشانی معمولا براساسی شکل دهانه ای که از آن فوران صورت می گیرد، محل قرار گیری دهانه در کوه آتشفشان، شکل و نوع مخروط آتشفشانی و بالاخره خصوصیات عمومی فوران (آرام یا شدید – انفجاری یا غیر انفجاری) طبقه بندی می شوند.
   گدازه های اسیدی به علت درصد Sio2 بالایی و درجه حرارت نسبتا پایین دارای گرانروی (ویسکوزیته) بالا و سیالیت پائین و در نتیجه به صورت انفجاری همراه با مواد پرتابی می باشد.
   اما در گدازه های بازیک به علت درصد Sio2 پائین و درجه حرارت نسبتا بالا، گرانروی پائین بوده و سیالیت افزایش می یابد و در نتیجه مواد پرتابی با مقدار کم و فوران آرام انجام می شود
   
 
    انواع فوران
  
   1-نوع هاوایی:
   این نوع آتشفشان به شکل گنبدی می باشد و بیشتر مخروط آن از گدازه رقیق با ضخامت زیاد و گسترش کم است. ارتفاع این نوع آتشفشان نسبتا کم است.
   از دهانه آن اغلب گدازه های بازیک با سیالیت بالا و مواد پرتابی کم، بیرون می ریزد.
   به علت وجود میزان کم گاز در گدازه این نوع آتشفشان، فوران جریانی در آن دیده می شود.
   ماگمایی که به سطح می رسد، معمولا به صورت فواره یا چشمه های گدازه ای خارج می شود. این نوع آتشفشان در جزایر هاوایی به تعداد زیاد یافت می شود.
   در جزیره ایسلند نیز از این نوع آتشفشان یافت می شود.
  
   2- نوع استرومبولی:
   در آتشفشان های نوع استرومبولی ماگمای نسبتا رقیق با تركیب بازیك و مواد پرتابی كم تا زیاد می باشد كه مواد پرتابی به صورت ریتمی از اسكوری های ملتهب‏، لاپیلی و بمب می باشد.
   عمده فعالیت این نوع آتشفشان در ساحل غربی ایتالیا دیده شده است.
   فعالیت های آرام استرومبولی از دهانه های باز صورت می گیرد و گدازه های نسبتا سیال در افق های بالایی مجرای آتشفشان وجود دارند.
   به علت گرانروی بالای ماگما، خروج گاز زیادتر از انواع ماگماهای سیال نوع هاوایی صورت می گیرد.
   فوران های طولانی مدت استرومبولی می تواند مخروطهای مختلط را تشكیل دهد، در حالی كه فوران های كوتاه مدت معمولا مخروط های اسكوری دار را تشكیل می دهند.
   خاكستر در این نوع آتشفشان كم بوده و به هنگام انفجار تولید ابرهای سبك وزنی را می كند.
   شیب مخروط این نوع آتشفشان از شیب آتشفشان نوع هاوایی خیلی بیشتر است.
  
   3- نوع وولكانو:
   در نوع وولكانو، گدازه های خمیری شكل، دهانه آتشفشان را مسدود می كند و مانع خروج گازها و بخارات می شود. پس از آن كه فشار گازها و بخارات بر اثر تراكم زیاد شد، تولید انفجارات شدید می كند. بر اثر انفجار، ذرات مواد مذاب با فشار به خارج رانده شده و بر اطراف پرتاب می شوند و تولید ابرهای ضخیم و وسیعی از خاكستر را می كنند.
   این ذرات خاكستر، پس از سرد شدن در اطراف دهانه آتشفشان ریخته شده و تولید مخروطی از خاكستر می كند. این نوع مخروط آتشفشانی اغلب دارای دو شیب است كه یكی به طرف دهانه و دیگری به طرف خارج است گدازه مذاب در آن ها به صورت روانه، خیلی كم و نسبتا محدود است.
   یك كوه آتشفشان ممكن است مدتی به شكل یك نوع و مدتی دیگر به شكل نوعی دیگر آتشفشانی می كند. چنان كه آتشفشانی كوه وزوو و اتنا. گاهی از نوع استرومبولی و زمانی از نوع وولكانو می باشد
 سری ماگمایی آتشفشانی نیز شامل سری تولئیتی، كالكوآلكالن، آلكالن یا شولقرنیتی می باشد.
   - سری تولئیتی شامل بازالت تولئیتی، سنگ های حدواسط و اسیدی می باشد. لری تولئیتی از نظر سدیم و پتاسیم و دیگر عناصر آلكالن و همچنین عناصر خاكی نادر و سیلیس غنی می باشد كه در مناطق سازنده و در داخل صفحات و گاهی در مناطق در حال فرورانش یافت می شوند.
   - سری كالكوالكالن یا سری هیپرستن كه مانند سری تولئیتی غنی از سیلیس است و درصد Al2O3 آن بیش از 17% است و در مناطق فرورانش دیده می شود.
   - سری آلكالن: فقیر از سیلیس، عناصر آلكالن، عناصر خاكی نادر، مواد فرار، ارتوپیروكسن و پیژونیت و حاوی الیوین پایدار و بدون حاشیه واكنشی و دارای فلدسپاتوئید ( نفلین – آنالیسم، لوسیت ) می باشد و در داخل صفحات قاره ای و اقیانوسی دیده می شوند.
   - سری شوشونیتی: دارای پتاسیم زیاد م نسبت 1= Kzo/ NazO می باشد.
   و در مناطق در حال فرورانش فراوان است ولی مانند كالكوآلكالن نمی تواند شاخص خوبی برای این مناطق باشد، زیرا سری شوشونیتی در داخل صفحات قاره ای نیز دیده می شود.
   فعالیت های آتشفشانی كواترنر در حقیقت ادامه فعالیت های ترشیاری در ایران است و در مناطقی كه آتشفشانهای كواترنر فعالیت داشته اند، عموما آتشفشانهای ترشیاری نیز با شدت بیشتری فعال بوده اند.
   آتشفشان های جوان فعالیت خود را از میوسن به ویژه میوسن بالایی و یا میوپلیوسن شروع كرده اند و تا كواترنر ادامه یافته اند. مهمترین مناطق آتشفشانی نئوژن – كواترنر در ایران به صورت ذیل می باشد:
   1- آتشفشان دماوند:
   مخروط آتشفشانی دماوند در شرق تهران و 60 كیلومتری ( فاصله هوایی ) آن با مختصات “24 ‘06 520 طول شرقی و “05 ‘57 350 عرض شمالی واقع شده است.
   نزدیكترین شهرها به این آتشفشان به ترتیب عبارتند از: رینه (در دامنه جنوبی) ، پلور، دماوند و فیروزكوه ( در شرق ).
   گسترش گدازه ها و مواد آذر آواری در دماوند در حدود 400 كیلومتر مربع و در محدوده ای به طول
   ‘18 520 تا ‘59 510 و عرض “30 ‘04 360 تا “38 ‘48 350 را شامل می شود.
   ارتفاع قله آتشفشانی دماوند از سطح دریا 5610 متر می باشد. 2 مسیر برای صعود به قله وجود دارد:
   مسیر اول جنوب شرق كه مسیر نسبتا آسانی است و مسیر دیگری مسیر شمالی كه صعود از طریق آن بسیار مشكل و خطرناك است.
   زمستان های منطقه دماوند بسیار سرد همراه با یخبندان و تابستانهای آن معتدل می باشد.
   در بیشتر ماه های سال قله آتشفشانی دماوند پوشیده از برف است و مناسبترین ماه برای صعود به قله، مرداد ماه می باشد.
   
 
    بخشی از سنیدی قله دماوند كه در مرداد ماه قابل مشاهده است، متعلق به گوگردهای متصاعد شده از دهانه مخروط می باشد. مخروط آتشفشانی دماوند در شرق البرز مركزی قرار دارد. اگر البرز غربی و شرقی را امتداد دهیم، در محل دماوند این دو امتداد از هم دور می شوند.
   آتشفشان البرز مربوط به ولكانیسمی است كه در كواترنر در البرز مركزی رخ داده است.
   تمامی ساختمانهای تكتونیكی از جمله: گسل ها، تراست ها، چین های البرز مركزی كه در منطقه دماوند وجود دارند، زمانی كه به محدوده گدازه ها می رسند، محو می شوند.
   آتشفشان دماوند به صورت مخروط نامتقارنی است كه در قسمت جنوب غرب آن گدازه ها گسترش بیشتری دارند.
   ریفت مخروط آتشفشانی بیان در این موضوع است كه فعالیت این آتشفشان محضر به دهانه مركزی نبوده است بلكه دهانه های جانبی نیز در ایجاد مخروط نقش داشته اند. تعدادی دهانه جانبی در ارتفاعات بالای مخروط در سمت جنوب غرب و شمال شرق قرار دارند اما فعالیت اصلی این آتشفشان از دهانه مركزی آن صورت می گیرد.
   در تركیب سنگ شناسی آتشفشان دماوند بر اساس میزان Sio2 و تركیب كانی شناختی آن 3 گروه سنگی قابل تفكیك هستند:
   الف – سنگ های بازیك كه این سنگ ها در محدوده پلور و رینه و پل وركوه دیده می شوند. این سنگ ها نسبت به دیگر سنگ های دماوند قدیمی تر می باشند. زیرا بر روی سنگ های بازیك منطقه پلور مقدار كمی گدازه های حدواسط (تراكی آندزیت) مشاهده می شود. این گدازه ها تنها در دامنه های كم شیب دماوند مشاهده می شوند و مقدار آنها از سایر سنگ ها كمتر است.
   این گدازه ها به علت درصد Sio2 پائین و سیالیت بالا دارای وسعت بیشتری است.
   ب – سنگ های حدواسط كه حجم اصلی سنگ های آتشفشانی منطقه را دارا است شامل گدازه ها و سنگ های آذرآواری می باشد و تركیب كانی شناختی تراكی آندزیت و تراكیت دارند.
   تغییرات سنگ شناسی و ژئوشیمیایی تراكی آندزیت ها و تراكیت ها تدریجی بوده و انواع حدواسط بین این دو فراوانند.
ج – سنگ های اسیدی كه مرز بین سنگ های اسیدی و حدواسط در سنگ های آتشفشانی دماوند تدریجی است. این سنگ ها در دامنه قله شمالی كوه هاره و با ضخامت حدود 100 متر بر روی آهك های لار قرار گرفته اند.
   این گدازه ها به طور متناوب همراه با مواد توفی به شدت دگرسان شده می باشند.
   این گدازه ها متراكم و قرمز رنگ بوده و فنوكریست های پلاژیوكلاز و هورنبلند در آنها قابل تشخیص است.
   د- سنگ های ولكانی كلاستیك كه در بخشهای جنوبی، شرقی و غربی دماوند بیشتر دیده می شود و در بخشهای شمالی كاهش می یابد.
   سنگ های ولكانو كلاستیك به 2 دسته پیروكلاستیك و اپی كلاستیك تقسیم می شوند:
   نهشته های پیروكلاستیك شامل انواع توف های آتشفشانی دماوند شامل:
   I – توف های شیشه ای دره هزار، توف تراكیتی جنوب قله دماوند، توف شیشه ای شمال دماوند و توف شیشه ای پومیسی رینه.
   II – برش آتشفشانی دماوند.
   III – نهشته های ریزشی پومیسی.
   IV – نهشته های جریانی پیروكلاستیك غرب دماوند و بالای روستای آبگرم.
   V – نهشته های جریانی بلوك و خاكستر.
   VI – نهشته های اپی كلاستیك كه در بخشهای جنوبی و شرقی دماوند قابل مشاهده است.
   در ارتباط با نحوه تشكیل آتشفشان دماوند نظریات مختلفی ارائه شده است كه در ذیل به آنها اشاره خواهد شد:
   - اوسینیكو ( 1930 ) معتقد است كه منطقه گسل دار اسك و آبگرم باعث بالا زدن گدازه ها شده است.
   - كریستا ( 1940 )، یك خمش در كمان البرز را مسبب تشكیل آتشفشان دماوند دانسته است.
   - آلن باخ ( 1966 )، معتقد است كه گسل های تشكیلات رسوبی موجب صعود گدازه ها به سطح زمین گشته اند.
   - جانگ و همكاران ( 1975 )، با اعتقاد بر برخورد صفحات عربستان و اورازیا، فرورانش صفحه عربستان در امتداد سطح بینوف و ذوب این صفحه در اعماق و ایجاد ماگمای آتشفشانی، علت پیدایش نمونه های كالكوآلسكالن ایران مركزی را مربوط به عمق زیاد این منطقه ذوب می دانند كه در نتیجه دور بودن از تراست و عمق زیاد ذوب، سنگ های آتشفشانی آلكالن آشكار شده اند.
   - بروس و همكاران ( 1977 ) با توجه به تركیب شیمیایی گدازه های دماوند آن را آتشفشان ویروس و دور از زاگرس در نظر گرفته و تشكیل آن را مرتبط با برخورد صفحه عربستان و اورازیا و فرورانش نوع خاص و ذوب پوسته اقیانوسی می دانند.
   1. a. Ovcinnikow (1930)
   2. E. christa (1940)
   3. Allen – bach
 
    - علی درویش زاده (1364) عقیده دارد كه آخرین حركت كمپرسیونی (فشارشی) كه فلات ایران را تحت الشعاع قرار داده و سبب چین خوردگی، بالا زدگی و جمع شدن پوسته قاره ای ایران گردیده، محل تاشدگی البرز را هم تحت فشار قرار داده است و این فشار موجب فعال شدن شكستگی های عمیق و خروج مواد مذاب گردیده است.
   - نوگل سادات (1985) معتقد بود كه حركت گسل هایی كه دارای خمیدگی هستند، باعث ایجاد یك منطقه كشش در محل خمیدگی گشته و آتشفشان دماوند نیز اثر چنین پدیده ای است.
   - ایران نژاد (1370) معتقد است كه گسل های عمیق منطقه می توانند شرایطی را ایجاد كنند كه از طریق آن ماگمای آلكاسن به سطح زمین برسد.
   گسل های اسك، بایجان، نوا، سفیدآب، شاهان دشت و ورارود در منطقه شناخته شده و تا زیر دماوند ادامه دارند.
   2- آتشفشان سهند:
   این آتشفشان در 40 كیلومتری جنوب تبریز با ارتفاع حداكثر 3710 متر واقع شده است.
   یعقین سن مطلق گدازه های مختلف آن سن 12 تا 140 هزار سال را نشان می دهد (1356).
   سن به عقیده معین وزیری فعالیت های آتشفشانی سهند در چندین مرحله صورت گرفته اند و در بین این مراحل آرامش نسبی وجود داشته است. وفور خاكستر به همراه قطعات یومیسی تا فواصل دور پراكنده شده اند كه نشان گر انفجارات شدید آتشفشان سهند است.
   بلندترین قله، مجموعه متناوبی از برش، پیروكلاستیك ها و آهك سیلیسی است كه طی دو مرحله فعالیت به وجود آمده اند. مرحله اول به صورت انتشار روانه های برشی و مرحله دوم شامل خروج گدازه های داسیتی است. تركیب سنگ شناختی سهند شامل آندزیت، داسیت، ریوداسیت و ریولیت به همراه مواد آذرآواری فراوان می باشند. ماگمای تشكیل دهنده این سنگ ها اشیاع از سیلیس بوده و دارای آلومینیوم زیادی است.
مطالعه این آتشفشان نشان می دهد كه ولكانیسم در آب صورت گرفته و آثار انواع ماهی در مناطق اطراف توده سهند بیان گر آن است كه سهند را دریایی كم عمق فرا گرفته است. با آغاز فعالیت این آتشفشان در اواسط میوسن و ایجاد شرایط نامطلوب، گروهی از پستانداران به صورت دسته جمعی از بین رفته اند كه آثار این جانوران در حوضه های رسوبی اطراف مشهود است.
   توده آتشفشانی سهند در واقع یك استراتوولكان شامل پیروكلاست ایگنمبریت و گدازه است كه توسط دودكش های مختلف و پراكنده در یك منطقه وسیع بیرون ریخته شده اند.
   در فاصله دوره های آتشفشانی سهند، رسوبات سیلابی – رودخانه ای و یخچالی تشكیل شده اند كه غالبا تا شعاع چندین ده كیلومتری اطراف مراكز آتشفشان گسترش یافته اند.
   توده آتشفشانی سهند به وسعت بیش از 3000 كیلومتر مربع، رسوبات دوره میوسن و قدیمی تر را پوشانده است.
   تشكیلات ولكانو سدیمنت آن به شعاع چند ده كیلومتر از دامنه های سهند به طرف جلگه های اطراف گسترش یافته اند.
   3- آتشفشان سبلان:
   این آتشفشان در باختر شهر اردبیل به ارتفاع 4811 متر قرار دارد كه در واقع خط تقسیم حوضه های آبریز ارومیه و رودخانه ارس به شمار می رود.
   رشته كوه آتشفشانی خاموش سبلان از دره قره سو در شمال غرب اردبیل شروع و در جهت شرقی – غربی به طول 60 كیلومتر و عرض تقریبی 48 كیلومتر تا كوه قوشاداغ در جنوب اهر ادامه می یابد.
   مخروط آتشفشانی سبلان از نوع چینه ای است كه گدازه های آن سطحی معادل 1200 كیلومتر مربع را اشغال كرده اند.
   مخروط سبلان ساختمان مركزی عظیمی است كه بر روی یك سیستم هورست با روند شرقی – غربی قرار گرفته است.
   دیدون و ژرمن ( 1976) سن این آتشفشان را پلیوكواترنر می دانند.
   اما باباخانی، سكویه و ریو (1369) اظهار می دارند كه نخستین جریان گدازه سبلان بر روی توف ها و كنگلومرا های الوار ق رار دارند كه از نهشته های كواترنر پیشین حوضه مشكین شهر هستند.
   دیدون و ژرمن فعالیت آتشفشانی سبلان را به 3 بخش تقسیم می كنند:
   الف – جریانات گدازه ای سبلان كهن كه بیشترین بخش كوه سبلان را در بر میگیرد و شامل آندزیت های زیرین و میانی و جریان گدازه داسیتی است.
   ب – فرونشست كه بخش مركزی ساختمان پیشین گسیخته شده كه نتیجه آن ایجاد یك فرورفتگی دایره ای به قطر 20 كیلومتر است و همزمان با فرونشست كالدار، فوران های انفجاری نیز روی داده است و از مواد آذرآواری تشكیل شده است.
   ج – گنبدها و جریانات گدازه ای سبلان جوان كه پس از فروریزش كالدار، فوران مواد آتشفشانی صورت گرفته كه بلندترین بخش های مركزی آتشفشان را تشكیل می دهند.
   لازم به ذكر است كه فعالیت های آتشفشانی سبلان از نوع آلكالن سریك است.
   
 
    4- آتشفشان تفتان:
   تفتان یك آتشفشان جوان و نیمه فعال به سن پلیوسن – كواترنر در بلوچستان و 50 كیلومتری شهر خاش قرار دارد. ارتفاع این آتشفشان از سطح دریا 4050 متر و از دشت های اطراف 2000 متر است. این آتشفشان در روی فیلیش های كرتاسه بالایی و ائوسن بنا شده است. اولین فوران تفتان شامل گدازه ها و سنگ های پیروكلاستیك با تركیب داسیت و ریوداسیت در 20 كیلومتری غرب – شمال غرب قله فعلی شروع شده است ( گانسر 1966 ).
   فعالیت مجدد تفتان شامل: گدازه های داسیتی و آندزیتی متعلق به اواخر پلیوسن در 10 كیلومتری شمال غرب پس از یك آرامش منجر به تشكیل طبقات اگلومرا، یك انفجار مهم در 2 كیلومتری جنوب قله امروزی به وقوع پیوسته كه اثر آن امروزه به صورت گودال فرسایشی دیده می شود.
   یكی از ویژگی های جالب در تفتان، ناهماهنگی كانی شناسی و تحول معكوس كانی ها در آندزیت های كواترنر این آتشفشان دیده می شود.
   در گدازه های تفتان سنگ های بازیك مشاهده نمی شود.
   سنگ های آذرآواری و توف های پومیسی بخش وسیعی از شرق و جنوب غرب آتشفشان تفتان را می پوشانند كه این سنگها عمدتا از پومیس و پرمیسیت تشكیل شده اند.
5-آتشفشان بزمان:
   سنگ های آتشفشانی – نفوذی شمال گودال جازموریان مجموعه سنگ های ماگمایی بزمان را شكل می دهند. این كمپلكس ماگمایی جزء زون ماگمایی ارومیه – دختر محسوب می شوند.
   سنگ های نفوذی منطقه بزمان از گرانیت آلكالن پورفیری با فلدسپات های پتاسیم دانه درشت، گرانیت های دورنیلنددار، گرانودیوریت تا كوارتز دیوریت تشكیل شده اند كه دارای 64 تا 74 میلیون سال سن می باشند.
   سنگ های خروجی این منطقه شامل سنگ های داسیتی، آندزیت – داسیتی و بندرت ریولیت، ایگنمبریت و توف های شیشه ای متبلور تشكیل می دهند كه در جنوب شرق آتشفشان بزمان رخنمون دارند.
   سنگ های آتشفشانی بزمان عمدتا آندزیت، بازالت و كمی الیوسن بازالت می باشند.
   آتشفشان دارای ساختمان استراتوولكان پیچده ای می باشد و انواع گدازه های آندزیتی، داسیتی و ریوداسیتی در دامنه شرقی آن زیادتر است.
   مخروط اصلی این آتشفشان از اجتماع برش های ایگنمبریتی، پرمیس و گدازه تشكیل شده كه به طور متناوب قرار گرفته اند.
   
 
    6-آتشفشان آرارات:
   آرارات یك آتشفشان استراتوولكان است كه وسعتی در حدود یك هزار كیلومتر مربع را اشغال كرده است.
   این آتشفشان در محل تلاقی شكستگی های بزرگ با جهت شرقی – غربی و غربی – جنوب شرقی قرار گرفته است.
   در منطقه آرارات، بر روی رسوباتن كواترنر، توف های قرمز تحتانی و سپس گدازه های آندزیتی، داسیتی و ریوداسیتی ریخته شده اند و در پایان نیز روانه های بازالتی منطقه را می پوشانند.
   سنگ های آتشفشانی آرارات (به غیر از بازالت ها) به دو سری غنی از ایتریم و فقیر از ایتریم تقسیم می شوند كه هر دو سری شامل آندزیت، داسیت و ریوداسیت است اما بازالت ها به طوور كلی فقیر از ایتریم می باشند.
   نسبت استرانسیم رادیوپنیك در داسیت ها و آندزیت ها بین 0.7042 +ـ 0.7055 است كه نشان منشاء گوشته ای آنهاست.
   لامبر و همكاران ولكانیسم آرارات را در نتیجه شكستگی های بزرگ لیتوسفری و حركات میكروبلوك ها می داند و نظریه فرورانش را در مورد آرارات صادق نمی داند.





نوع مطلب : تحقیق، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




شنبه 1 آذر 1393 07:39 ب.ظ
سلام حال شما چطوره؟
نگین یوسفی
چهارشنبه 28 آبان 1393 05:58 ب.ظ
عالی
شنبه 24 آبان 1393 02:33 ب.ظ
عاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااالی بود خیلی قشنگ بودن !
چهارشنبه 21 آبان 1393 01:34 ب.ظ
عااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی بود
چهارشنبه 21 آبان 1393 01:30 ب.ظ
زیادبود ولی جالب هم بود ممنون
جمعه 16 آبان 1393 12:44 ب.ظ
خیلی طولانی بود ولی جالب بود لطفا مطالب کوتاه تر بگزارید
پنجشنبه 1 آبان 1393 08:26 ب.ظ
چگونه میتوان کپیکرد
یکشنبه 13 مهر 1393 11:10 ق.ظ
گگگگوووووههههههه
دوشنبه 15 اردیبهشت 1393 04:36 ب.ظ
خیییییییییییییلللللللللللللللللللللللللللللللللللللللل بد بود
سه شنبه 26 فروردین 1393 12:28 ب.ظ
خخخخخخخخخخخییییییییییییییییللللللییییییییییی زززززییییییییبببببببباااااااااسسسسسسسستتتتت
پنجشنبه 14 فروردین 1393 10:07 ق.ظ
تو جمع نگفتم افتضاح
سه شنبه 12 فروردین 1393 12:10 ب.ظ
واقعا عالی میباشد ازشما متشکرم
سه شنبه 12 فروردین 1393 12:36 ق.ظ
واقعاکه این همه مطلب گذاشتین امایه دونشم به دردم نخورد
دوشنبه 11 فروردین 1393 08:18 ب.ظ
اوه چقد طولانی بود . اگه بتونین مطالب کم ولی مفیدی بذارین بهتر میشه
چهارشنبه 23 بهمن 1392 10:10 ب.ظ
خیلییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی عااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااالی بوووووووووووووووووووووووود

سه شنبه 15 بهمن 1392 09:34 ب.ظ
خوب بود.
چهارشنبه 9 بهمن 1392 04:19 ب.ظ
بدبود
چهارشنبه 9 بهمن 1392 01:30 ب.ظ
عالی بود من تونستم تو درسم بخاطر این موضوع برنده بشم خیلیییییییییییییییییییییییی عالیییییییییییییییییییییییییییی بودددددددددددددد ممنوننننننننننننننننننن
دوشنبه 7 بهمن 1392 11:12 ب.ظ
به درد من نمی خورد
دوشنبه 7 بهمن 1392 07:38 ب.ظ
نمی دونم چه جوریه ُ ولی برای تحقیقم می خواستم.
پنجشنبه 3 بهمن 1392 01:42 ب.ظ
سه شنبه 1 بهمن 1392 07:22 ق.ظ
خوب بود
سه شنبه 1 بهمن 1392 07:19 ق.ظ
مرسی
چهارشنبه 25 دی 1392 08:04 ب.ظ
عالی بود حرف نداشت اونایی که می گن بده یکمی موخشون تاب داره
یکشنبه 15 دی 1392 02:03 ب.ظ
بدبود
چهارشنبه 11 دی 1392 08:03 ب.ظ
خووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووب
بوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود

چهارشنبه 11 دی 1392 04:40 ب.ظ
به در د من نمی خورد
چهارشنبه 11 دی 1392 04:39 ب.ظ
بد
یکشنبه 24 آذر 1392 06:17 ب.ظ
خوب است ولی زیاد است
یکشنبه 17 آذر 1392 06:48 ب.ظ
عالی بود.والی خیلی طولانی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


نمایش نظرات 1 تا 30